Wacław II Czeski Wacław II Czeski (czes. Václav, niem. Wenzel, polska wersja imienia: Więcław) (ur. 27 września 1271, zm. 21 czerwca 1305, Praga) – z dynastii Przemyślidów. Wacław II był synem tragicznie zmarłego w 1278 r. w bitwie pod Suchymi Krutami króla czeskiego – Przemysła Ottokara II i księżniczki halickiej (czernichowskiej) Kunegundy. W momencie śmierci ojca Wacław II, mając zaledwie siedem lat, znalazł się na łasce potężnego króla niemieckiego – Rudolfa I Habsburga, który wspaniałomyślnie zadowolił się krainami zdobytymi wcześniej od Przemysła Ottokara II: Austrią, Styrią, Karyntią i Krainą. Ziemie te już w niedługim czasie stały się podstawą potęgi dynastii Habsburgów.

“ Wacław II Czeski zmarł 21 czerwca 1305 na gruźlicę po długiej chorobie. śmierć króla w młodym wieku (miał 34 lata), w połączeniu z tragiczną śmiercią syna w niecały rok później, wzbudziła wśród współczesnych podejrzenie jej nienaturalności. Brak jednak na to dowodów. Został pochowany w Zbrasławiu koło Pragi. ”

Rządy w Polsce Wacław II oparł na wprowadzonym przez siebie urzędzie starosty, co w znacznym stopniu usprawniło administrację. W całym kraju, co zgodnie podkreślają nawet kronikarze niechętni Przemyślidom, doszło do znacznej poprawy bezpieczeństwa i wzrostu dochodów skarbu. Poprawa finansów umożliwiła wprowadzenie mocniejszej waluty – grosza praskiego. Udało się też z pomocą Włocha Gozzo z Orvieto wydać prawo górnicze.

Niechęć budziła tylko polityka personalna – opieranie rządów na niemieckich przybyszach (podobną zasadę stosował Wacław również w Czechach). Wśród miejscowych zaufaniem Wacława cieszyli się wyłącznie: biskup krakowski Jan Muskata, biskup wrocławski Henryk z Wierzbna oraz książę opolski Bolko I.

Wikipedia